Deze inmiddels traditionele wedstrijden tussen de beide zusterverenigingen, dus buren op de Haukeshaven, worden sinds 1987 in de Centaurklasse op het Amstelmeer gezeild.

De toenmalige burgemeester Post van het voormalig eiland Wieringen, stelde deze bokaal, eigenlijk een tinnen schaal, ter beschikking voor deze wedstrijden die door de toenmalige voorzitters van beide verenigingen, wellicht onder het genot van een goed gevuld glas en een positief gesprek, werden besproken en afgesproken.
Dit jaar was het de 26ste keer, een unieke gebeurtenis.
De organisatie, het plannen van een datum, vrijwilligers benaderen, de kantine mobiliseren, een wedstrijdcomité samenstellen en de wedstrijd leiden wordt om en om door de MWV en de WVA geregeld. De laatste jaren wordt zelfs door de organiserende vereniging op beide dagen een gratis lunch geserveerd, uiteraard voor de vrijwilligers en de zeilers. Dit om de saamhorigheid te vergroten en te verstevigen.
Natuurlijk worden de zeilteams afzonderlijk door MWV en de WVA samengesteld. Al moet er wel worden bijgezegd dat het in deze tegenwoordige tijd niet altijd gemakkelijk is om 2x7 teams aan de start te krijgen.
De MWV heeft 12 Centaurs en de WVA 2 Centaurs die door loting worden verdeeld.
In afgelopen 26 jaar wist de MWV meermalen deze wedstrijden op haar naam te schrijven, logisch natuurlijk, de MWV-zeilers hebben veel meer ervaring in deze jachten, onder ander door de zomeravondcompetities, dan de zeilers van WVA die merendeels kajuitjachten bemannen.
Edoch. In 2011 wist de WVA de Burgemeester Post bokaal met ruime overmacht te winnen. Een terechte trotse zege.

Dit jaar had de WVA de organisatie. De MWV had het dus gemakkelijk, alleen de jachten leveren. Jammer genoeg konden 2 Centaurs van de MWV door mankementen niet meedoen, maar met de twee van de WVA waren toch 12 boten beschikbaar. Alleen was het sneu, eigenlijk heel vervelend, want zaterdag wist de MWV geen 6de team aan de start te krijgen. Een nare situatie dus. Gelukkig kwam zondag de familie Wijngaarden, 3 grote broers en een zoon, in actie. Het 6de team kwam daardoor zondag als nog aan de start.

Zaterdag: Drie races waren gepland en zijn ook gezeild. Voor de lunch, die werd genoten bij de WVA, één race en na de lunch nog twee. De windsterkte ZW 4 Bf met af en toe een vlaag richting 5.
De eerste race werd door de jongste zeilers van de WVA, Michel Boersen en Joost Dijkstra, gewonnen.
Race 2 en 3 schreef, ook een jonkie, de MWV-er Daan Bakker met zijn fokkenmaat en schoonvader Martin Verkerk op zijn naam. Daan deed goede zaken voor de MWV, want in race 1 was hij ook al tweede.

Zondag: Volgens het programma één race voor de lunch en de tweede en tevens de laatste na de lunch, die net als zaterdag voortreffelijk door de WVA werd opgediend.
In verband met de verwachte toename van de wind in de middag, besloot het wedstrijdcomité beide wedstrijden achter elkaar 's morgens te zeilen, een verstandige beslissing. De wind was wederom 4Bf uit zuid-westelijke richting.
Net als zaterdag werd ook zondag in alle rakken door de zeilers van de WVA en de MWV sportieve strijd geleverd voor de beste posities en plaatsen.
Door een aanvaring zaterdag in race 2 met lichte schade als gevolg, moest de Centaur van de WVA zich reglementair uit deze wedstrijd terugtrekken. Zo zijn de "De regels voor wedstrijdzeilen".
Andere protesten werden of door de zeilers ingetrokken of door het protestcomité niet ontvankelijk verklaart.
Beide races werden weer door de MWV-er Daan Bakker met zijn bemanning gewonnen. Totaal had deze slimme jonge zeiler een 2de en vier 1ste plaatsen op zijn conto en dus op de MWV bijgeschreven. Bijna ongehoord.
Nog een bijzonderheid. Bijna alle zeilers startten over bakboord, de meest veilige methode. Maar Daan Bakker startte steeds over stuurboord en zag kans om voor de over bakboord startende jachten voorlangs te kruisen. Gedurfd en daardoor al een voorsprong op de rest van het veld in het begin van deze races. Slechts één keer mislukte het en moest hij bakzeil halen, maar kwam weer sterk terug in die wedstrijd.

Bij deze wil ik nog eens sterk de nadruk opleggen over de jongste zeilers van de MWV. Niet alleen Daan Bakker, maar ook het aankomend talent Sven Wijngaarden met zijn fokkemaat op de zondag Thomas Izaksson, zeilde met goed resultaat en zal de komende jaren steeds vaker in de voorste regionen eindigen. Zo zijn er nog wel een paar van die jeugdige zeilers en zeilsters die nu al goed zijn, maar doordat de meeste van hen op zaterdag een (bij)baan hebben om het zakgeld en/of studiegeld aan te vullen, zien we ze niet op dit soort wedstrijden en daardoor geen ervaring kunnen opdoen.
We moeten ze wel blijven koesteren en aanmoedigen. Als één van de oudste (1939), zo niet de oudste (wedstrijd) zeiler van de MWV, wil ik dit nog eens goed onderstrepen.

Al met al hebben we plezierige en sportieve wedstrijddagen gehad met schitterend weer en wind.

De prijsuitreiking. In het clubgebouw van de WVA. Vooruitlopend was de mening van ons zeilers dat het er om zou spannen, welke vereniging de Bokaal zou winnen.
Na een inleidend praatje van de wedstrijdleider, Sjoerd van den Werf, nam de (nieuwe) voorzitter van de WVA, Peter Oudhuis, het woord. Na een kort maar spannend voorwoord meldde hij dat de WVA de Burgemeester Post-bokaal had gewonnen. Een gejuich van de WVA-zeilers en een flink applaus van de MWV-zeilers en uiteraard onze felicitaties.
Sjef van Opstal, de voorzitter van de MWV-wedstrijdcommissie en tevens ons teamoudste bedankte alle zeilers, zowel de WVA als de MWV voor het sportieve zeilen en de WVA als geheel voor de goede wedstrijden door de wedstrijdcommissie en de gastvrijheid in het algemeen.
Na nog wat heen en weer gesprekken, met het bekende 'maar en in mijn geval', verlieten de MWV-zeilers het WVA-clubgebouw 'De AAK' met de stemming van; "Goh, hebben die gasten nu twee keer achter elkaar gewonnen"!?!
Nogmaals, we hebben met z'n/ons allen lekker gezeild en dat is het voornaamste.

Máárrrr, edoch!!!. 'Wie geen fouten maakt doet niets'. Wie kent niet deze bekende uitspraak. Wat bleek. Sjef van Opstal had, zoals hij dat zelf beschreef, een licht tintelend gevoel in zijn onderbuik en met dat gevoel is hij na thuiskomst de uitslagenlijst nog eens kritisch gaan bekijken en kwam na een grondig narekenen tot de conclusie dat het WVA-wedstrijdcomité 38 punten van een WVA-zeiler niet had meegeteld. Een wat pijnlijke verrekening en vergissing
Telefonisch de WVA snel ingelicht en binnen 'no time' werd de fout erkend en een excuusmail met een dikke felicitatie aan de MWV, verstuurd. De Burgemeester Post Bokaal (schaal) werd nog de zelfde middag persoonlijk door de WVA-wedstrijdleider Sjoerd van den Werf bezorgd bij de beheerder van de MWV-dependance 'De Sloep', Fred Hoff met nogmaals een welgemeend 'SORRY'.
Sneu voor de WVA-zeilers, ze werden even blij gemaakt met de bekende 'dooie mus'.

Uiteindelijk heeft de MWV de Burgemeester Post Bokaal prijs 2012 gewonnen. Met 185 om 210 punten. Gefeliciteerd.

Ruud van Leerdam
MWV-zeiler.